Hoofdmenu


Inlogformulier

Thuiswedstrijden tegen Zwarte Leeuw en Lille

Niks zo leuk als een artikeltje schrijven over 2 gewonnen wedstrijden.  Het doet nog meer deugd als je terugblikt en eerlijk moet toegeven dat het telkens anders had kunnen lopen, maar dat je achteraf beschouwd toch telkens verdiend het laken naar je hebt kunnen toetrekken.

Het waren 2 uitersten, tegen zwarte leeuw leek het wel David tegen Goliath.  In tegenstelling tot hun thuiswedstrijd waar de leeuwen verloren met 1-13, kwam er volgens Frans een totaal ander elftal opdagen tegen ons B-team, dat versterkt werd door Jarni en Vincent.  Achteraf bleek dat we tegen een deel van hun provinciale selectie hadden moeten aantreden (waren vrij dat weekend en spelen anders ook altijd zondag).  Toch speelde ons team minder slecht (beter durf ik niet schrijven want het was echt een kl…match), dan de tegenstander, ondanks het uitvallen van Marnix onze draaischijf op het middenveld.  Met 8 tot 9 reuzen achter de bal in hun eigen grote baklijn kamperen, daar begrijp ik echt niks van.  Met het surplus aan duelkracht dat de leeuwen in stelling brachten, hadden ze gemakkelijk een andere strategie kunnen bedenken, dan had iedereen zich geamuseerd.  Onze flankspelers en aanvallers stonden steeds tegen een overmacht.  Gelukkig kon Arne Dekkers (wie anders denkt hij nu zelf, maar dat ga ik straks even ontkrachten in mijn bespreking over de 2e wedstrijd waar Arne spijtig genoeg wegens ziekte niet aan

kon deelnemen) prachtig met links uithalen net voor de koffie.  Zwarte leeuw bleef zijn geweldige strategie trouw in de tweede helft en kon daardoor amper dreigen, omdat hun aanvallers altijd in de minderheid waren en onze verdediging, geholpen door de slechte staat van het veld in zijn geheel voldoende alert was.  Het was dan ook even schrikken toen ik de tevreden coach van de tegenstander zijn spelers hoorde feliciteren na de wedstrijd voor zoveel inzet. 

 

Dan tegen Lille, een ploeg met overwegend eerste jaars (daar spelen ze op leeftijd), die met open vizier de wedstrijd kwam spelen en daarvoor beloond had kunnen (en voor mijn part mogen) worden.  Gevolg van hun (en onze) strategie was dat er op het bevroren veld toch bij momenten leuke dingen te zien waren.  Het spel ging op en neer.  Weer valt onze motor op het middenveld Marnix al vroeg uit.  Zijn bompa legt me in het Frans uit wat er scheelt, ik knik ja, maar heb het eigenlijk niet goed begrepen.  Met 12 begonnen en dus zonder vervangers na het uitvallen van Marnix wordt het afwachten of we fysiek niet ten onder zullen gaan.  Ons middenveld met Jarni (sterke wedstrijd), Arne Lecleir (links en vandaag marathonman) Tosh (rechts) blijft echter hard werken en bij momenten ook echt degelijk voetballen.  Achteraan zullen Sven (tegen de langste en sterkste Lillenaar), Jens, Lars en Andrew op enkele mindere momenten na voldoende goed verdedigen om de wedstrijd in ons voordeel te doen kantelen.  Quinten doet zijn werk als stoorzender (en naar het einde toe ook in de opbouw) en met 2 mooie reddingen heeft ook Glenn (is echt vooruitgegaan als doelman) een mooi aandeel in wat uiteindelijk een 5-2 zege zal worden.  De doelpunten dan; 

Lars (1-0)na een mooi opgezette aanval van Jarni (denk ik want was aan het worstellen met mijn camera), dan een afgekeurd doelpunt van Yanninck wegens terecht buitenspel door onszelf aangegeven na twijfel bij de scheids(wat mij betreft heel moedig en correct van Frans, zo hoort het), zouden nog volgen, en een verdiend doelpunt van Jarni en alweer Lars brengen ons tussentotaal op 3.  Ondertussen had Lille ook 2 keer gescoord en bij een tussenstand van 3-2 was alles nog mogelijk, daar Lille alles op alles zette om op gelijke hoogte te komen.  Even was het naar adem happen.  Op hoekschop van Lars kon deLecleir, die eveneens een leuke wedstrijd speelde hoog in doel trappen, wat Glenn verleidde tot een spurt naar voor (du Jamais vu – om maar aan te geven dat mijn Frans toch niet zo slecht is, en dat het ploegje echt wel ambitieus is).  Enkele minuten later kapte deLecleir zich terug vrij en schoot mooi naar de verste paal.  De doelman kon met zijn vingertoppen de bal nog uit zijn netten houden, maar de goed gevolgde hardwerkende Lars duwde zijn 3e van de ochtend tegen de netten. 

Man of the match zou ik zeggen als je er 3 kan netten.

Toch geweldig, in het begin van het seizoen werd in de wandelgangen gefluisterd dat we met dit team niet al te veel zouden winnen.  Maar zie die jongens nu eens blinken op het scorebord in de kantine.  Als enige van de 5 B-ploegen uit de reeks in de linkerkolom.  Brons op deze spelen is zelf nog mogelijk, maar dit is niet het belangrijkste.  Nog beter trachten te voetballen over de grond met druk naar voor, daar moeten we voor gaan.  Met voetbalkenner Frans (sommigen zouden het hem misschien niet aangeven maar hij heeft echt een goed doorzicht wat het spelletje betreft) als ondersteuning voor de gemotiveerde Brent en Robin. 

Tot een volgende keer,

 

Patrick

Halfweg vieren scholieren!

’t Is niet te doen, onze scholieren zijn herfstkampioen!
Schreeuw het van de voetbalvelden, schrijf het op een bal,
de mannen van de Serge zijn -tot op heden- ’t best van al!

1 verloren, 1 gelijk, 10 gewonnen. Eén-voudig niet? Of allez, binaire getallen toch ?
Kunnen we nog andere logische reeksen ontdekken –hallo, Louis, help een keer…-
in 57 – 14 – 43…? Facebook-chat communicatiegewijs moet dat dan dit geven. “Wel
ja, Koen, 57 doelpunten voor, 14 tegen, geeft een doelsaldo van +43. Goed hé”. “We
rammen er dus gemiddeld 4,75 in per wedstrijd”, voegt kapitein Tom toe. “Die 0,75
is van mij”, zegt Olivier, “want ik sjot maar af en toe mee omdat ik ook nog in de goal
moet staan, hihihihi”. “Ollie, ge kunt toch geen 0,75 goal maken!”, merkt Laurens
op, “’t is goal of geen goal”. “57 goals is veel”, schrijft Wouter, “’t meeste van onze
reeks”. “En ’t minst aantal goals binnen gelaten, wat vooral de +43 spectaculair
maakt”, vult Kasper aan. “’t kan toch nog beter”, meldt Juri, “Westmalle A staat op
+78 in zijn reeks”. “’k moet gaan eten, gasten”, schrijft Matisse. “Broodje kroket?”
vraagt Anthony. “Winnen is al genoeg zeker”, schrijft Francis. “Als ik al maar eens
kon meevoetballen, ‘k ben die kwetsuren zo muug als kouw pap”, bedenkt Lode. “Als
we op balbezit blijven spelen, tempo hoog houden, zoals al heel het seizoen, volgen
de kansen en de doelpunten en zullen we onze 3 punten voorsprong wel behouden”,
stelt Remo. “Inderdaad, my cup of tea…”, says Jordi. “Nog efkes en ik kan u terug
bijstaan in ’t middenveld, Jordi”, meldt Kilian. “Rijdt elle va een zondag naar Heikant,
Lennert? ’t is voor mee te rijden.” vraagt Owen. “Ja” zegt Lennert. “Dan kan hij ook
de tenuekes nadien wassen, haha”, merkt ploegafgevaardigde Fik schalks op.
Olivier : “Laurens, hoe komt den Tom dan aan die 4,75?????”
Laurens: “Michiel, leg jij dat eens uit”.
Michiel: “’k ben aan ’t blokken!”
Laurens: “Thomas, gij dan?”
Thomas : “ “
Laurens : “Thomas?”
“’k zit ni op Facebook, papa” , fluistert Thomas in mijn oor.

Koen