Hoofdmenu


Inlogformulier

 Wedstrijdverslag Oelegem-Zandhoven scholieren 5 okt 2014

 The wariors of Oelegem part 5

  

Onze wedstrijd van vandaag, al de vijfde van het seizoen, was een prelude voor het duel dat in de namiddag zou uitgevochten worden door onze eerste ploeg en die van Zandhoven.  Nadat de reserven A al onderuit waren gegaan tegen onze naaste buren, wisten we wat ons te doen stond.  De opdracht was zeker niet eenvoudig.  Vorige week had onze tegenstander nog kipkap gemaakt van Boechout met 6 gemaakte doelpunten.  Met 22 aan het seizoen begonnen en nu met amper 13 man op het wedstrijdblad, dat had ik zo snel op het seizoen niet verwacht.  Raoul zou trouwens vandaag Thomas zijn eerste wedstrijdhelft van het seizoen gunnen als beloning voor zijn inzet op training.  Net zoals de vorige wedstrijden zou ook nu weer blijken hoe moeilijk we te bekampen zijn.  Voetballend was Zandhoven over het geheel van de wedstrijd minimaal onze evenknie, maar weer zouden we tot de laatste minuut alles geven, en weer zouden onze jongens bewijzen dat voetbal een ploegsport is.

 

Voor het eerst dit seizoen kregen we wel een doelpunt tegen dat eigenlijk niet mag vallen.  Iets te laks verdedigen zou al snel in de wedstrijd er voor zorgen dat Zandhoven 0-1 voorkomt.  Misschien zat (zat in alle contexten) het feestje waar blijkbaar een halve ploeg gisteren aanwezig was hier voor tussen ?  Vanaf dan gingen we echter met veel gedrevenheid op oorlogspad.  De gelijkmaker kwam er na een mooi hakje van Larsdb, waardoor Tuur zijn snelle benen kon tonen.  Eens alleen voor de goalie, werd deze kansloos gelaten.  1-1, op dat ogenblik een correcte tussenstand.  Zandhoven, met een heel arsenaal spelers naar Oelegem gekomen ging echter een hele tijd voluit voor de overwinning.  Hun nr 14 liet zijn klasse zien op het middenveld, en de opgestelde flankaanvallers in de twee laatste quarters waren ook van het betere materiaal dat we dit seizoen mochten tegenkomen.  Maar zowel centraal, met een weer hard werkende Jarni als ondersteuning voor Jorrit en Christof, links (Lars Hofmans) en rechts (Arne L) werd met de nodige inzet en kunde verdedigd.  Ook de andere spelers bleven werken als een paard (we hadden de Pulitzer prijs kunnen winnen voor beste foto, met het van inspanning helemaal verwrongen gezicht van Andrew, die na eigen balverlies met de moed der wanhoop de bal terug wou veroveren.  Prachtig, ontroerend.  Een verre weggetrapte bal zou over het lot van deze wedstrijd beslissen.  Nu was het de verdediging van Zandhoven die lag te slapen.  Lars erachteraan en sneller op de bal dan de doelman.  2-1, wat meteen de eindstand zou worden, ondanks enkele worstelpartijen in ons strafschopgebied.  Zandhoven claimde nog een penalty, maar kreeg hem niet.  Een gelijkspel zou correct geweest zijn, maar met onze overwinning kunnen we natuurlijk alleen maar tevreden zijn.

 

Als je naar het bord in de kantine kijkt dan staan we daar mooi bovenaan te blinken.  Alleen Emblem kan het eerste vierde van de competitie nog voor ons eindigen.  Volgende week Zandhoven-Emblem.  Een gelijkspel mannen, daar moeten jullie voor gaan….